ว่างงาน
July 5th, 2011 § Leave a Comment
1 เดือนเต็มกับการว่างงานโดยสมัครใจ
ไม่มีเลยแม้แต่ 1 วินาทีที่จะคิดเสียดายกับการลาออกครั้งนี้ ขอขอบคุณหนังสือเล่มนึง ที่พอเราอ่านจบ ก็ทบทวนอยู่ซักพัก และตัดสินใจ
ขอบคุณการลาออกในเวลาที่เหมาะเจาะขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำให้ได้มีโอกาสทำอะไรหลายๆอย่างที่ไม่เคยได้ทำมาตั้งนาน ได้ทำหน้าที่ “เพื่อน” ที่ควรต้องทำ หน้าที่ “ลูก” ทำหน้าที่ “เจ้านาย”ที่โอเคกับหมาทั้ง 4 ตัว ได้มีเวลากลับมามอง ทบทวนตัวเองว่าเราต้องการอะไร
ทั้งหมดที่เขียนมาไม่ได้อยากสนับสนุนให้ทุกคนในโลกนี้ลาออกนะ 555 แค่อยากให้กลับมาคิด และมองดูตัวเองว่าเราทำอะไรอยู่? แล้วชีวิตเราต้องการอะไรบ้าง? แล้วที่เราทำอยู่ มันช่วยให้เราไปถึงเป้าหมายตรงนั้นมั๊ย ถ้าคำตอบคือ “ไม่” อย่าลังเลที่จะตัดสินใจ ไม่มีคำว่าสายไปหรอก แค่อย่า”หลงทาง” แค่นั้นก็พอแล้ว
ชีวิตต่อไปนี้ จะทำงานประจำหรือไม่ทำงานประจำก็ยังไม่มีอะไรที่แน่นอน แต่ที่แน่ๆ ทุกอย่างที่จะทำ จะเป็นสิ่งที่เลือก และคิดมาแล้วว่าจะทำ มันจะเป็นแค่การลองผิดลองถูก หรือเป็นการทุ่มทั้งชีวิตเพื่อจะทำ แต่ทุกอย่างที่ทำเราต้องแน่ใจว่าเราจะได้อะไรจากสิ่งนั้น
ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตที่มันได้หล่อหลอมและประมวลผลให้ชีวิตเราออกมาเป็นแบบนี้ ถามว่าเราพอใจมั๊ย มันก็ขึ้นๆลงๆเหมือนกราฟหุ้นนั้นแหละ แต่โดยรวมแล้ว เราพอใจนะ อาจเป็นเพราะแพรเป็นคนไม่เก่ง ตั้งแต่อยู่โรงเรียนก็ไม่เก่ง อยู่มหาลัยก็เกรดไม่ดี จบมาก็งงๆแต่ก็พอจะตบๆมันให้เป็นรูปเป็นร่างได้ เลยภูมิใจในตัวเอง555 กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญนะ ถ้าเราไม่เริ่มภูมิใจในตัวเอง แล้วเราจะทำให้คนอื่นภูมิใจได้ยังไง?
ขอให้ทุกคนโชคดี และภูมิใจในตัวเองนะจ๊ะ
